Badania wykopaliskowe na stanowisku VII w Stryczowicach, będące kontynuacją prac rozpoczętych w 1997 roku, prowadzone były w miesiącach lipiec - sierpień 2004 roku. Finansowało je Państwowe Muzeum Archeologiczne w Warszawie i Świętokrzyski Wojewódzki Konserwator Zabytków w Kielcach.
Eksploracją objęto powierzchnię 4 arów. Jak zwykle odkrywano bogatą historię badanego wzgórza - obiekty związane z osadą kultury lubelsko-wołyńskiej ceramiki malowanej, konstrukcje grobowców megalitycznych społeczności kultury pucharów lejkowatych oraz wczesnośredniowieczne cmentarzysko o dość niecodziennych pochówkach.

Prace w obrębie grobowca megalitycznego nr 1, Fot. B. Matraszek

Badania w rejonie grobowców megalitycznych prowadzono w rejonie ich czół. Dwa z grobowców są silnie zniszczone, natomiast jeden, położony pomiędzy nimi zachowany jest wręcz w stanie idealnym, jeżeli porównamy go z innymi tego typu obiektami z Polski południowej. Konstrukcja jego obstaw - to kamienie, dopasowane do siebie, ułożone jeden na drugim, na zakładkę, tworzące "suchy murek" - najstarszą konstrukcję tego typu na ziemiach polskich i chyba w Europie. Rewelacją okazała się konstrukcja czoła tego grobowca i grób centralny o podwójnej, kamiennej konstrukcji skrzyniowej.

Eksploracja grobu centralnego wewnątrz grobowca megalitycznego 1, Fot. B. Matraszek

Dużym zaskoczeniem było odkrycie kolejnych grobów wczesnośredniowiecznych, w których zarejestrowano ślady świadczące o tym, że przed złożeniem do grobu ciała zmarłych były traktowane w odmienny sposób od przyjętego w tym okresie.

Eksploracja jednego z grobów wczesnośredniowiecznych, Fot. B. Matraszek

Pracami przeprowadzonymi w 2004 roku zakończono badania wykopaliskowe stanowiska.