Badania
wykopaliskowe na stanowisku VII w Stryczowicach, będące kontynuacją
prac rozpoczętych w 1997 roku, prowadzone były w miesiącach lipiec -
sierpień 2004 roku. Finansowało je Państwowe Muzeum Archeologiczne w
Warszawie i Świętokrzyski Wojewódzki Konserwator Zabytków w Kielcach.
Eksploracją objęto powierzchnię 4 arów. Jak zwykle odkrywano bogatą
historię badanego wzgórza - obiekty związane z osadą kultury lubelsko-wołyńskiej
ceramiki malowanej, konstrukcje grobowców megalitycznych społeczności
kultury pucharów lejkowatych oraz wczesnośredniowieczne cmentarzysko
o dość niecodziennych pochówkach.
Prace
w obrębie grobowca megalitycznego nr 1, Fot. B. Matraszek |
Badania
w rejonie grobowców megalitycznych prowadzono w rejonie ich czół. Dwa
z grobowców są silnie zniszczone, natomiast jeden, położony pomiędzy
nimi zachowany jest wręcz w stanie idealnym, jeżeli porównamy go z innymi
tego typu obiektami z Polski południowej. Konstrukcja jego obstaw -
to kamienie, dopasowane do siebie, ułożone jeden na drugim, na zakładkę,
tworzące "suchy murek" - najstarszą konstrukcję tego typu
na ziemiach polskich i chyba w Europie. Rewelacją okazała się konstrukcja
czoła tego grobowca i grób centralny o podwójnej, kamiennej konstrukcji
skrzyniowej.
Eksploracja
grobu centralnego wewnątrz grobowca
megalitycznego 1, Fot. B. Matraszek
|
Dużym
zaskoczeniem było odkrycie kolejnych grobów wczesnośredniowiecznych, w
których zarejestrowano ślady świadczące o tym, że przed złożeniem do grobu
ciała zmarłych były traktowane w odmienny sposób od przyjętego w tym okresie.
Eksploracja
jednego z grobów wczesnośredniowiecznych,
Fot. B. Matraszek |
Pracami
przeprowadzonymi w 2004 roku zakończono badania wykopaliskowe stanowiska.
|